NZ 24-11-11

24 nov. 11

Vandaag vertrokken vanuit Timaru richting Oamaru om de pinguïns te zien van Bushy Beach. We kwamen daar aan en zagen allerlei borden met mooie pinguïns erop. Maar helaas er stond ook op de borden dat ze pas aan het eind van de middag na 15.00 op het strand kwamen om uit te rusten van het fourageren. Helaas dus geen puinguins maar wel een zeehond die lag te rusten op een rots en even later zagen we er nog een aantal aan land komen. Toch nog wat gezien daar. Het was wel prachtig om die kust te zien met die mooie oceaan.

Toen door naar de Maori Rock drawings even een stukje terug het land in en over een flink hobbelige 83 gingen er op af. Eenmaal aangekomen bleek de complete grot c.q. rotswand die er was…… lees was…… compleet ingestort te zijn door de aardbeving. Dus 80 km voor nop gereden. Maar ja de rotsformaties en de rit ernaar toe was wel mooi.

De moeraki bolders was de volgende site om te bekijken. Gelegen in Moeraki zien die bollen in zee er wel hel vreemd uit, moet het verhaal nog lezen waarom ze er zouden liggen, maar een verklaring zonder de goden erbij te halen is niet te vinden. Dus laten we het maar op marsmannetjes gooien, want wij mensen willen immers alles verklaren. Wel een mooi en spectaculair gezicht die ballen in het water. Jan heeft er nog eentje weg proberen te trappen, hij rolde een klein stukje…….volgens de marsmannetjes.

Door naar Dunedin de studentenstad, waarbij de helft van de inwoners uit studenten bestaat. Maar er is ook een prachtig eiland aan verbonden en dat werd onze volgende bestemming. Ik wou graag de albatroskolonie zien die zich daar huisvest en toen we in Dunedin aankwamen moesten we nog 36 km rijden. Later verklaarbaar want we moesten nog naar het eiland rijden. Tsjonge dat was een spectakel. Het weggetje waar we over reden was net zo smal als de camper en naast de weg was zee………en niks anders….ook geen vangrail. En aangezien Jan natuurlijk netjes links van mij zat, want ons stuur zit rechts keek hij continue over het randje………..toen we eenmaal aangekomen waren zei hij dat hij dat “minder leuk vond”……..en zeven kleuren….je weet wel. Ik moet toegeven dat vooral het einde van de rit wel om wat stuurmanskunst vroeg, want het waren continue bochten en dat langs zo’n randje is niet lullig. Maar ja we kwamen dus aan bij de Albastroskolonie……..JAJA meeuwenkolonie zal je bedoelen. Er was een prachtige klif, maar geen albatros te bekennen. Ik dacht nee toch niet weer hé. We hadden ook al geen puinguins…….maar later boven de top van de berg zagen we toch gelukkig een aantal albatrossen. Dat viel weer mee. Het was flink winderig daar en de uitzichten waren prachtig. Even een noedelsoepie gemaakt en lekker naar de albatrossen gekeken.

Ik schrijf dit nu vanaf de Kiwicamping op het Denudin- eiland erg mooie omgeving en lekker basic. Wel wifi vandaar dat ik alles weer even update. Nou ik zal proberen nog wat foto’s te uploaden. Krijg het thuisfront niet te pakken via Skype, maar dat komt wel goed. We zijn in ieder geval in blakende gezondheid en kijken uit naar onze verdere trip. Die zal denk ik richting Queenstown gaan. Nee Pat ik ga niet bungeejumpen. Heb jij al gedaan……

SEEYA