Van 7-12 tot 10-12 even inhalen

De waterdagen 7-10 december

Vanwege het uitvallen van de computer dus even geen verslagen, maar bij deze ben ik er weer hoor. We zitten inmiddels in Cass Bay terug in Lyttelton, maar eerst nog even de andere dagen terughalen.

We zaten dus op de boot van Wellington naar Picton en hebben daar een relaxte seat genomen, ik zag nog een poef staan en die kon mooi onder onze beentjes. Relax…..filmpje , erbij. Het was The Kidd met Bruce Willis. Echt zo’n feel good film, wel een aanrader. Dus filmpje afgekeken en toen kwam Jan langs met een cappu heerlijk. Nog even doorvaren en we voeren de prachtige Marlborough Sounds weer in. Het voelde net als thuiskomen. Dag zuidereiland hier zijn we weer. Prachtige vergezichten de fjorden in super.

Even een broodje gegeten in Picton en op naar Kaikoura. Het plaatsje wat bekend staat om zijn whalewatch en dolphinadventures en dat werden het. We boekten meteen voor de volgende dag de whalewatch en zijn gaan kijken naar de zeehonden aan de rand van Kaikoura. Jan had inmiddels wel genoeg zeehonden gezien zei hij, maar het was toch leuk om ze een meter naast je te hebben. Ik zag een gewonde op een rots liggen en zeg tegen Jan maak even een foto. Ik ging er naast staan en er kwam toch een brul uit dat beest. Ik stond binnen 1 seconden 10 meter verder. Hij wilde duidelijk niet op de foto. Later stond Jan er bijna op één, maar daar heeft ie niks van gemerkt. Lag letterlijk naast het voetpad.

We hebben eventjes lekker Blue Cod gegeten in een fishtent. Lekker net een soort zachte kabeljauw. Op de camping nog een paar meiden ontmoet die op doorreis waren, maar door geldgebrek, bleek de volgende dag, vervroegd terug moesten. Wel lullig, want één van de drie was net helemaal vanuit Nederland ingevlogen.

Lekker doperwtjes gegeten en alle hamburgers opgemaakt. We moeten toch door onze voorraad heen. Na een heerlijke nacht gingen op pad om uiteindelijk om 3.30 pm met de whalewatch mee te gaan. We gingen op zoek naar de verschillende hikepaden die in de buurt lagen. Ik ging op de bonnefoon en we zaten al snel in de rimboe. We gingen van asfalt naar gravelroad en binnen notime zaten we vlak voor een Ford. Dat zijn gaten in de weg die gemaakt zijn om rivieren door te laten lopen. Maar om nou met de camper door zo’n sompige steenmassa te rijden leek ons geen goed idee. Dus rechtomkeer maar. Nog even een wandelingetje gemaakt langs de beach en toen op naar het walvissen kijken.

Na een introductie en veiligheidsinstructie konden we aan boord. Een supermooie Catamaranspeedboot die fullspeed over de golven ging. Er was van te voren al gewaarschuwd voor Seesickness en daar hadden wij op ingespeeld door in ieder geval maar een pilletje te kopen. De doktersmeiden hadden ons gewaarschuwd, want bij hun was de hele boot ziek. Achteraf viel het wel mee, want er waren er maar een paar ziek geworden, dus zee was wel ruig maar het was bijvoorbeeld een stuk comfortabeler dan de watertaxi in Abel Tasman. Onderweg zagen we wat albatrossen en na twee keer stoppen en luisteren met de hydrofoon was er nog geen walvis te bekennen. De moed zakte al wat in de schoenen, maar naar 2 uur vernamen van een andere boot dat er één gespot was. Dus gassen met die boot. Als torpedojagers gingen we achter de walvis aan, een prachtig gezicht om samen met de andere boot op te varen. En ja hoor…..daar lag hij “Tiaki”de walvis was bekend bij de whalewatchers. Een grote Spermwhale van ongeveer 22 meter lang. Zoek Spermwhale maar op op internet, want die naamgeving is een heel verhaal. Dan snap je het wel. Hij lag als een soort eiland te relaxen aan de oppervlakte om uiteindelijk weer in de 1,6 km diepe trog te verdwijnen. Dit is ook de reden waarom deze walvissen zo dicht op de kust voorkomen. In de trog komt een warme en koude stroming bijelkaar waardoor er heel veel dierenleven en krill is. En daar komen allerlei dieren op af o.a. de walvissen. Hij lag daar lekker te blazen en na een minuut of 5 kromde hij zijn rug en dook onder. Iedereen stond klaar met zijn fototoestel en toen hij onder ging hoorde je ze allemaal klikken. Een mooi moment.

We werden nog even getrakteerd op een aantal mooie duskydolphins, en albatrossen en onze reis was geslaagd. En niet ziek geworden, of het nou de door de pil kwam, ik weet het niet. Hoe dan ook top. Op de terugweg ben ik langs de duikshop gereden om te horen of ik ook kan duiken met dolfijnen. Nee dat was verboden, je mag alleen zwemmen met dolfijnen. Dus dan maar dat. Het duiken in Kaikoura bleek niet zo spectaculair en met een zicht van ongeveer 2 tot 3 meter wist ik wel beter. Ik ging voor de dolphin encounter.

De volgende dag om 8.30 stonden we allemaal klaar. Kregen vinnen, een wetsuit, en een cap en we moesten ons meteen aankleden. Het water was immers 14 graden en dat was wel koud. Dus een pakkie was wel lekker. De zon scheen de zee was redelijk kalm en de omstandigheden waren ideaal. Wauw dit ging goed worden. En dat werd het. Na 20 minuten varen kwamen we een school dolfijnen tegen die eerst uit een stuk 20 leek te bestaan, maar na even doorvaren bleek het om honderden te gaan. Wow dat is heftig overal om ons heen zagen we de mooie dolfijntjes en vooral de jongen die ongeveer een 75 cm groot waren waren fantastisch om te zien. En wij mochten met ze zwemmen.

Na de toeter moesten we het water in zing en piepgeluiden maken. Dat deden we. Al die gekke wetsuits daar in het water liggen te piepen en te blaten was wel lachen. Ik deed ook mee en al gauw kwamen er dolfijnen om ons heen zwemmen. Het was wel even wennen want ze schoten aan alle kanten onder je door en om dan een knappe foto te maken dat viel niet mee. Het was geweldig om te zien, sommige waren geïnteresseerd en draaiden dan een rondje om je heen. Als je een hoekduikje maakte bleven ze soms langer. De gids had al gezegd. De mens komt niet om een kunstje van een dier te zien, maar het is nu andersom. De dolfijnen komen, omdat zij die maffe zingende wetsuits wel willen zien.

De toeter ging weer en we gingen een stukje verderop. Dit herhaalde zich nog 4 keer. De mooiste keer was dat ik een eind van de boot weg was en iedereen al in de boot zat. Nu ik dit tik krijg ik nog de rillingen. Ik lag alleen in het water en er kwam een hele school dolfijnen om mij heen zwemmen. Eén daarvan keek mij heel indringend aan en bleef naast mij zwemmen. Ik keek af en toe naar de boot en zag de mensen daar helemaal gek worden, want die zagen het van bovenaf gebeuren. Ik filmde wat ik kon en was zwaar onder de indruk. Het leek wel of ze mij escorteerde naar de boot toe. Overal om mij heen waren dolfijnen. En die ene bleef netjes naast en voor me zwemmen. Er waren ook moeders met kleintjes bij. Dit was echt een superervaring.

Na deze chillervaring was ik helemaal een beetje in een roes. Het was echt te gek. Even afscheid genomen van een aantal Nederlanders die erbij waren. Email uitgewisseld, want zij wilde graag dat filmpje van me hebben. Snap ik.

Toen door naar Hanmar Springs, het gebiedje dat ligt in een alpengebied met schone lucht en Thermale bronnen. We boekte daar de camping en zijn op naar de Hotpools gegaan. Heerlijk om daar even lekker in te dompelen. Ze hadden een stuk of 21 baden met allerlei verschillende temperaturen en verschillende samenstellingen. Jan was ook mee en genoot er ook met volle teugen van. Heerlijk warm naar koel naar heet, allemaal lekker. Hierna nog even lekker gegeten. Jan had een lekker chickenbacon en ik had een blue cos met zalm. Verukkelijk. Een ijsje toe die we buiten hadden gehaald. Ik had Caramel Fudge en Hokie Pokie. Die laatste was echt iets van Nieuw Zeeland en moest ik echt even proberen. Doen maar dus en Jan nam hetzelfde. Inderdaad een lekker ijsje. De superdag afgesloten met een Bacootje en toen lekker tukken. De laatste dag met de camper. We hebben de laatste dingen even opgemaakt zoals een eitje en de koffie. De camper geleegd en toen op naar Lyttelton. Evengoed nog een prachtige rit van Hanmarsprings naar Littleton. Onderweg nog even een bloemetje gescoord voor de dames. We kochten dat in Amberly en de dame van het bloemenwinkeltje kon zo in de Muppetshow. Wat een figuur, maar ja wel om gelachen. Op een gegeven moment zegt Jan tegen me “het lijkt hier wel de Muppetshow”. Ik seinde Jan nog, maar het was te laat. De dame snapt wel wat de Muppetshow is dus…….ach.

We kwamen aan in Lyttelton en pakte snel de stoelen uit en gingen pontificaal op de oprit zitten met de campingstoelen en een biertje erbij. Ons doel is bereikt en we proosten op een geslaagde campervakantie.

Henk verwelkomde ons als eerste en later kwam Aaf er ook aan. Ze waren blij dat we weer heelhuids terug waren en zonder schade. Henk merkte al gauw op “jullie hebben mazzel gehad”. Hoezo…….zijn monteursoog had een flinke schroef in onze achterband zien zitten, maar die was alleen door de zijkant gegaan en niet in de band. Dus dat was inderdaad mazzel.

Om een uur of twee de camper schoongemaakt en wel terug gebracht. We kregen geen opmerkingen dus het zal allemaal wel goed zijn geweest. Henk heeft ons nog een stukje van de omgeving laten zien. En nu krijgen we van Aaf een lekkere uitsmijter en gaan dan naar de Speedway in Christchurch ben benieuwd.

By the way de fam. Plenter was er niet, want die moesten naar Wellington waar hun zoon moest polststok hoogspringen. Die zien we vanavond wel.

Tot zover even alles bijgewerkt. Ik ga nu aan de uitsmijter.

See Ya.