New Zealand here we are..... deel 2

Zo het eerste biertje is op dus ik kan weer even verder tikken. Waar was ik gebleven, het eerste biertje zorgt meteen voor geheugenverlies.... O ja het onweerschouwspel. Wat was dat prachtig zeg. Henk, Jan en Aaf zaten met zijn drieën in het midden van het vliegtuig. Ik had een plek aan de voorzijde aan het raam dus dat was echt genieten. Naast mij zat trouwens een nieuw zeelander die mij verder wat info kon vertellen, o.a. dat je heeeel snel verbrand vanwege de dunne ozonlaag. En ja dat ervaar ik nu terplekke. Het gaat hier inderdaad heel snel. Ben al een beetje bruin/rood aan het worden.

Na het onweer vlogen we naar het "licht"toe. Ook dat was een prachtig gezicht, vanuit het donker zag je langzaam het licht komen en vlogen we ook de nieuwe tijdzone in.. en was het opeens zaterdag in plaats van vrijdag. Ook leuk om mee te maken. Toen na een dik wolkendek boven de Tasmanzee zag ik opeens een aantal besneeuwde bergtoppen. Yes Nieuw Zeeland in zicht. Hoe dichter bij we kwamen hoe mooier het werd. Ik kon meteen al de Fox- glacier zien en de prachtige beekstroomdalen die daar uit volgden. Jee wat was dit al mooi, onberkte stranden, prachtige blauwe meren, schitterende bossen onbeperkte bergen jee.... dat wordt wat die vakantie.  Na de bergen zag ik plat land met echte cultuurgebieden en gigantische bergeningsinstallaties. Indrukwekkend. Na een very soft landing, kwamen we aan op het vliegveld(je) van Christchurch. Ja dat is wel even wat anders dan die Singapore...., maar oke het werkt. Waar we erg om moesten denken was dat we de entrycard invullen voor nieuw Zeeland. Geen voedsel invoeren, geen modder onder je schoenen (dus ik heb staan te boenen met een tandenbortsel in Singapore) , snorkelspullen moet je melden. Dus ik was op alles voorbereid. Na de douanebeambte (vrouwelijk) geimponeerd te hebben kwamen we er redelijk makkelijk doorheen. Ze wilden alleen wel zeker weten, en dat moesten we aantonen, dat we wel ook weer vertrokken uit Nieuw Zeeland. Dus zo leuk waren we ook weer niet haha.  Toen nog even uitleggen dat mijn snorkeluitrusting niks voorsteld en dan nog even door de scan en we waren binnen.

We werden ontvangen door Margriet de dochter van Aaf. Een leuke vlotte meid van 49 die de nieuwe auto van Henk en Aaf bij zich had. Een witte Mitsubishi Grandis met gordijnen en airco achterin. Echt zo'n japanse uitvoering. Maar zeker niet verkeerd alle koffers paste er in en wij ook nog. Dat links rijden was wel even wennen en de rijstijl van Margriet ook, want dat was wel pittig. Ze vertelde onderweg over de aardbeving en de huizen die al weg waren. Jee dat was wel even indrukwekkend. Huizen met een rode sticker worden nog met de grond gelijk gemaakt. Dat heeft wel impact gehad hier zeg. Margriet vertelde er over en dat er uiteindelijk 186 doden zijn gevallen. Dat is wel errug heftig. Onderweg zagen we de afgebroken, weggezakte, ingestorte huizen en dat maakt wel indrukt. Christchurch is hier nog niet overheen. 179 km riolering die moet worden vervangen en meer dan 30 biljoen schade. Ajajaj.

Na in Littelton de schade bekeken te hebben, reden we via een slingerweg naar het huis van Margriet en Rolf. Wauw een prachtige baai die beneden in het dal ligt wat wonen zij mooi zeg. Bij het huis aangekomen maken we kennis met dochter Asta 19 jaar en zij hielp me aan de WIFI. Jarno zoon van 16 jaar is er ook bij. Duidelijk een ontwikkelde puber die motor rijd en aan polstokhoogspringen doet. Leuke Gozer. Toen kwam na een kwartier Rolf een leuke ondernemer van 55 die duidelijk een survivor is. Mooie kerel.  Dus lekker de zon in even een bakje noedels eten met Rolf en de rest aan de boterhammen.

Nu net komt Sigourney binnen wandelen de oudste dochter. Dus ik ga stoppen met tikken en aan het volgende biertje. CHEERS. En de foto's volgen later.

Ceya.