3-12-11 van Upperhut naar Napier

3 december van Upper Hutt naar Napier

Vandaag is Michel jarig en wordt 35 jaar. Van harte hé, kom als ik terug ben wel taart eten. Gefeliciteerd!!! Hoop dat het een leuk feesie wordt.

We zijn dus van de boot af vetrokken naar Upper Hutt en hebben daar de nacht doorgebracht. We begonnen met een Engels ontbijt uitgebakken bacon, want die moest ook eens op, en een lekker eitje erdoor. Dat was een stevig ontbijt. We hadden een aardige rit voor de boeg ongeveer 280km naar ongeveer Napier. We wilden zover komen om dan een flink stuk het land in te zijn, want we hebben maar vijf dagen. En dat is eigenlijk te kort om veel mooie dingen te zien. Eerst maar flink karren dus.

We hadden de tip gekregen naar de Jan van Genten kolonie te gaan op Caper Kidnappers, daar eenmaal aangekomen zagen we dat het 4 uur lopen was voordat je er was. Dat was even te gek. Dus we zochten een wildkampeerplekje aan zee. Die was zo gevonden. Toen we daar eenmaal zaten en bijna uit ons hemd waaiden, las ik in het New Zealand boekie dat je ook per trekker erheen gebracht kon worden. Dat zag Jan wel zitten dus wij er weer op uit. Helaas daar aangekomen was de eerstvolgende rit op 6 december om 7 am. Dat gaan we dus niet redden.

We besloten door te rijden naar Napier om daar iets te gaan eten. Dit stadje is in 1931 weggevaagd door een aardbeving en was nu helemaal in Art-decostijl opgebouwd dus dat moest ook wel grappig zijn om te zien. Wij daar het Ocean restaurant opgezocht en we moesten eerst betalen en dan konden we zelf een tafel zoeken. Een aparte ervaring, in de ene hoek zaten ouwe petroleumstelletjes te zuipen en in de andere hoek werd de bingo opgelezen. En onderhand stond er een muziekzender op een beetje hard met op verschillende tv’s de clips ervan. Een open keuken met een kok die met spekkies gooide naar het personeel. Maar……..waar het om gaat het eten……..dat was echt verrukkelijk. We hadden allebei een botermalse steak met champignons en wat patatjes. Helemaal goed en heerlijk gegeten. Jan die nam een TUI biertje donker, en ik een cola. Was wel zo verstandig, want later werden tijdens een grote politiecontrole aangehouden. Hij hield een ding voor mijn mond dus ik wilde hem in mijn mond steken…..maar hij trok weer terug. Toen zei hij je naam en woonplaats graag. Dus ik denk het is een dictafoon en dan moet ik straks de test doen. Dus ik spreek netjes in dat ding en hij OK perfect je mag weer gaan. Oftewel je adem langs dat ding was voldoende. Ach weer wat geleerd. Zitten ze in Nederland altijd te klooien met die dopjes erop en eraf. Dit is veel handiger.

Inmiddels buiten Napier een campingplek opgezocht en we zitten lekker aan de zeekant te kijken naar de zee. Heerlijk relaxed.

Seeya.