29-11-11 Zon en oceaan

29-11-11

DE OCEAAN

De dag begon al met een waterig zonnetje, maar hij werd door de dag heen sterker en sterker. Na ons ontbijtje begonnen we om 9.00u aan de trip naar in ieder geval Punakaiki en dan keken we wel waar we uit zouden komen en wat we konden ontdekken. Wat opvalt is dat de rit ernaar toe al prachtig is. Gigantische golven die tegen grote rotsen aan knallen dat is echt prachtig en nog maar het begin van al het moois wat nog komen zou. We hadden ons al aardig ingesmeerd tegen de zon en de sandflies dus we konden er tegenaan. Eerst naar de Pancakes Rocks en de blowholes. We namen vooraf een bakkie en toen naar de plek toe. Wat een aparte rotsformaties die inderdaad op een stapel pannenkoeken lijken. Helemaal uitgehold door de zee en de erosie. De majestueuze golven rosten er tegen aan en daardoor kwam het water boven de golven uit. Door de klappen werd er een gigantische BASE veroorzaakt die je tot in je tenen voelde. Echt prachtig.

Daar eenmaal alles gezien te hebben moesten we even lunchen. Nou de plek was zo uitgelezen mooi dat we er wel wilde blijven. Als je de foto’s ziet denk je dat het een poster is. Echt schitterend. Dus geluncht en toen richting Westport. Vlak daarvoor werden we getrokken door een bord Seal Colony dus daar moesten we maar even langs. Dat was op Cape Foulwind waar menig schipper al op de klippen was gelopen. En als je die golven ziet dan is dat niet zo vreemd. Maar de zeehonden gedijen er goed bij en we konden ze ook mooi zien jagen, vechten en knuffelen. Ook een paar jonkies kunnen spotten dus dat was erg mooi. We lagen lekker op koers en zijn toen door gegaan naar Murchison. Een weg die flink door grote bergen loopt met vele prachtige rotswanden……..jep.

We werden geseind door een tegenligger en wij dachten “politiecontrole” dus ik reed netjes de snelheid en nog iets voorzichtiger. Gelukkig maar want plotsklaps moest ik in de remmen er stond een man op de weg en achter hem lagen gigantische rotsblokken. Die dus van de berg waren gekomen. Oeps net op tijd of te laat het is maar hoe je het zien wil. In ieder geval de man die erbij stond loodste ons er langs en gaf aan dat we langzaam moesten rijden. Anders kreeg hij natuurlijk nog meer op zijn kop. Even later toen wij weer lekker door konden rijden zagen we al verschillende auto’s met werkmaterieel en politie erheen rijden. Dat zal nog wel flink wat oponthoud hebben gegeven. Maar ja wij konden door naar Murchison, daar zitten we nu weer op een Kiwi camping en hebben een mooi stekkie. Inmiddels hebben we onze tweede instantbbq soldaat gemaakt en hebben heerlijk gegeten. We hebben lang van het zonnetje kunnen genieten. Maar Jan komt net binnen en zegt “de kachel gaat uut daar” oftewel de zon is weg en we gaan weer in de camper zitten.

O ja meiden we hebben wel de vervanger van de Kiwi gezien. Een Maori Hen is ook een loopvogel en best wel zeldzaam. Lijkt er wel op maar heeft een kortere snavel. We hebben er ook een foto van dus die komt eraan.

We gaan ons nu voorbereiden op de trip naar Abel Tasman en dat belooft nog veel moois.

Dag lieverds bedankt voor jullie leuke reacties.

Seeya.